Geçen hafta ÇILGINLARIN YOLCULUĞU başlıklı yazımda
pladis Global CFO’muz Sridhar Ramamurthy bana gönderdiği özlü bir sözden yola çıkarak Peter Nichols’un A Voyage for Madmen adlı kitabını ele aldım ve insanoğlunun yelkenle dünyayı dolaşma isteği, becerileri, arzuları ile iş dünyasının benzer özellikleri arasında bağlantılar kurdum.
Babam hobi sahibi olmam için ısrarcı olmuştu. Halter, kürek, judo ile uğraştım. Hem pistte hem de offroad araba kullandım; yüzdüm, daldım, yelken yaptım; atıcılık öğrendim…
Hatta küresel bir iş kurarken çok seyahat etmem gerekiyordu. Eskiden beri gittiğim her şehri gezer, her kültürü merak eder, öğrenmeye çalışırım; ama pisboğazlık yapmadan! Bu küreselleşme sürecinde eski bir emekli yarış beygiri diye tanımladığım “supercat” yarış katamaranımla 4,5 yılda dünya turu yapmıştım. Ama tabii aralıklı, goyalarıma ve iş toplantılarıma uygun rota ve zamanlarda… Bazen denk gelen tatilleri değerlendiriyordum; yelken yapıyor, yüzüyor, dalıyordum. Eş, iş, aş hepsi bir arada…
Hobilerimden edindiklerim: Halterde, atıcılıkta aynı sporu yapanların farklı amaçları olabileceğini öğrendim. Güçlü olmak, iyi bir atıcı olmak istiyordum. Texas’ta sniper eğitimi almıştım; bin yardan hedefi vururdum. Ama bunu tabii ki meslek edinmedim; vücut yapmak merakım da hiç olmadı. Kürek çekerek balığa çıkmak, motorsuz, Boğaziçi’nin akıntı ve rüzgarlarında, bana doğa ile savaşmayı değil uyum içinde onunla başa çıkmayı öğretti.
Yelkencilikte ise ekibin bir üyesi olmayı, liderlik denen tutuma dış gözle bakıp kritik etmeyi öğrendim. Velhasıl heves ile tutkunun; hırs ile kazanmanın farkını; azmü sebatın manasını öğrendim.
Yazımın linki ve kısa bir tanıtım vidyosu ekte.
Yarın perakende dünyasındaki dönüşümü ve bu hızlı dönüşüm karşısında yapılması gerekenleri kaleme aldım. Yazım güncel araştırmalara dayanıyor ve Çin’de yaşanan perakende devrimini de kapsıyor.
Yarın saat 11.00’de tüm platformlarda bekliyorum.
Yazımın tamamını okumak için: https://muratulker.com/cilginlarin-yolculugu/
