Geçen hafta Polinas fabrikamızda GOYA yaparken hissettiklerimi yazdım.
Polinas ne yapar derseniz; yüksek teknoloji ile yüksek verimle anbalaj yapıp ihraç eder. Ama aslında çoğumuzun günlük hayatına fark etmeden dokunur. Hanelerimize giren markası Sera ile buzdolabı poşetinden kilitli poşetlere, çöp poşetlerinden pek çok ürüne kadar geniş bir yelpazede yer alır.
Bunun dışında ise çoğunlukla nihai tüketiciye değil, farklı sektörlere yönelik anbalaj çözümleri üretir, mesela gömlek poşetlerinden tutun, zamklı bantlar, şişe etiketleri, neredeyse tüm gıda anbalajları…
Polinas, aslında Türkiye’de anbalaj sanayinin yoktan var edildiği bir dönemin sembolü. Selofandan BOPP’ye, lisanslı teknolojiden inovasyona, yüksek teknoloji ile sürdürülebilir mono filmlere uzanan uzun bir yolculuk.
Yazımda bir fabrikanın değil, bir sanayi refleksinin, bir inanç hikayesinin ve zaman içinde kurumsal kalabilmenin ne demek olduğunun izini sürdüm. Hala okumayanlar için yazımın kısa bir tanıtım vidyosu ve linki ekte.
Yarın çok ilginizi çekeceğini düşündüğüm bir yazı dizisine başlayacağım. Konumuz nüfus! Dünya misliyle kalabalıklaştı. Bugün sekiz milyarı aşkın insanız ve nüfus artmaya devam ediyor. Zengin ve gelişmiş halklar değil fakirler çoğalıyor. Zenginler daha zengin, fakirler daha fakirler; ama göreceli olarak. Önceki asırlarda yaşanan kronik fakirlik ve açlık artık çok daha az!
Cevap aradığım sorular şunlar olacak:
Acaba Her Nesil Bir Öncekinden Daha Az Sayıda Olursa Ne Olur?
Bu Dünyada Çocuk Sahibi Olmak, Doğru Bir Şey mi?
İyi Bir Hayat Yaşamak Ne Kadar Önemli?
Yarın saat 11.00’de ilk yazıyla başlıyoruz. Tüm platformlarda bekliyorum.
Yazımın tamamını okumak için: https://muratulker.com/manisa-yolu-bir-fabrika-ve-turkiyede-anbalajin-sessiz-hikayesi/
